Skip to main content

Posts

Alun-Alun

Dulu nak, waktu ayah masih belum menikah dengan mama kamu, tempat yang sangat luas ini penuh dengan lautan manusia tiap malamnya. Deretan pedagang kaki lima membentuk lorong-lorong yang berkelok-kelok. Aneka macam benda dijual di sini. Tapi ayah dan mama tidak beli apapun. Kami hanya mampir sebentar di salah satu lapak penjual makanan di trotoar yang lebar sebelah timur itu. Makan nasi pecel pincuk sambil minum es jus alpukat. Waktu itu sore hari ba'da Maghrib. Kami habis rapat di kantor PCNU. Rapat IPNU-IPPNU. O ya, tempat luas yang penuh dengan tanaman hijau ini namanya alun-alun Sidoarjo.

Diuber celeng

Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek Brudin. "Waras ta !! " jare Brudin ndhik Bunali. "Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng " jare Bunali. "Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin. "Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak nguamuk. Aku diuber-uber katene disrudhuk, untunge iku celenge bolak-balik tibo kepleset, dhadhi aku sempet menek wit klopo". jare Bunali. "Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin. "Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?"

PUTUS ASA

Sore-sore Muntiyadi jagongan ngelamun nang warung, pandangane kosong ambek tangane ngudek es teh. Moro-moro Paidi, koncone, teko ngageti terus langsung nyaut ngombene Muntiyadi diglogok sampek enthek, karepe ngono ngejak guyon. Muntiyadi nuangis gerung-gerung, koncone malih gupuh kabeh. "Wok!! Kon iku jarene tentara tapi kok cik gembenge, ngombemu tak saut ae wis nangis," jare Paidi. "Sak dino iku apes thok uripku." jare Muntiyadi. "Lho opoko, mbok menowo aku isok nulungi," jare Paidi sakno. "Isuk mau, aku dipecat mergo ngilangno bedhile komandan," jare Muntiyadi. "Walah ngono ae lho, laopo se dipikir. Awakmu lak demphal tah, dadi bodyguard utowo preman pasar sik payu," jare Paidi. "Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah, dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku," jare Muntiyadi. "Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes ...

Jin

Mari kekeselen ngerombeng gak oleh-oleh, Kayat ngaso ndhik ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge luwe. Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluk’e, Kayat mencolot kuaget. "Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti,"jare jine. "Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki ngguanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin" jare Kayat. "Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e. Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh. "Yo wis, awas lek awakmu mbujuk’i. Tak gibheng koen !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung," jare Kayat "Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-m...

MbahJo

Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis, irunge sampek dipasangi selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo mueneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin ben didungakno. Pas Mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-mggap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambek megap-megap, Mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso tenogone Mbah Jo ngekekno surate iku mau nang Pak Mudhine. Ambek Pak Mudhine kertase iku mau langsung disaki, rasane kok gak tepak moco surat wasiat saiki, pikire Pak Mudhin. Mari ngesaki surat Pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, Mbah Jo iku wonge apikan. Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi...

2012 dan Sponges Bob itu sama2 fiktif

MUI Malang mengharamkan nonton film 2012. Untung nonton film Sponges Bob SP dan Naruto Shippuden tidak diharamkan. Bagi saya, ketiga-tiganya sama2 fiktif. Kefiktifan kiamat pada tanggal 21 Des 2012 pada film 2012 sama dengan kefiktifan ikan-ikan yang bisa nyetir mobil di bawah laut pada film Sponges Bob. Hanya lucu-lucuan saja. Penonton tidak setolol itu kok untuk percaya. Justru, selain berterima kasih kepada Production House Infotaintment, Produser film 2012 juga harus berterima kasih kepada MUI Malang karena telah membuat orang2 yang tidak tertarik dengan film 2012 menjadi semakin penasaran. Seperti saya mungkin. Hanya nunggu kapan dia ada waktu.